ایمی کادی، استاد روانشناسی مدرسه ی کسب و کار دانشگاه هاروارد در کنار دو روانشانس دیگر به نامهای سوزان فیسک و پیتر گلیک، بیش از ۱۵ سال است که به مطالعه ی تأثیر اولین برخورد می پردازند و در این بررسی ها موفق شده اند الگوهایی مشترک در این تعاملات انسانی کشف کنند.

“ایمی کادی” در کتاب جدید خود با عنوان «حضور» می نویسد افراد وقتی برای اولین با شما را می بینند اول از همه به دو سؤال اساسی پاسخ می دهند: اول اینکه «آیا می توانم به این فرد اعتماد کنم؟» و دوم اینکه «آیا می توانم به این فرد احترام بگذارم؟»

روانشناسان از این دو بعد به ترتیب با عناوین صمیمیت و شایستگی یاد می کنند. طبیعی است که شما نیز در حالت ایده آل می خواهید در نظر دیگران هر دو را داشته باشید.

مراقب برخورد خود باشید!

جالب اینجاست که به گفته “کادی”، اغلب افراد، به ویژه در بافتار حرفه ای، باور دارند شایستگی عامل مهم تری محسوب می شود. هرچه باشد می خواهند ثابت کنند از هوش و استعداد کافی برای انجام کارهایی که به آنها محول می شود برخوردارند.

اما در واقع صمیمیت یا قابل اعتماد بودن مهم ترین عامل در ارزیابی شما توسط دیگران است. کادی می گوید: «از دیدگاه فرگشتی، اینکه بدانیم کسی ارزش اعتماد کردن را دارد یا نه، برای بقای ما ارزش حیاتی تری دارد». اگر دوران غارنشینی را در نظر بگیریم، این گفته می تواند منطقی به نظر برسد. برای مثال، اینکه بدانید یکی از هم قطارانتان شما را می کشد و همه چیزتان را به یغما می برد یا نه، در آن دوران از اینکه فرد مورد نظر خوب بلد باشد آتش درست کند اهمیت بیشتری داشته است.

با اینکه شایستگی ارزش زیادی دارد، کادی می گوید این عامل تنها زمانی مورد ارزیابی قرار می گیرد که اول اعتمادی میان طرفین برقرار شده باشد. به این ترتیب تمرکز بیش از حد روی به رخ کشیدن نقاط قوت می تواند نتیجه ی عکس داشته باشد.

به گفته “کادی”، کارآموزان MBA اغلب مواقع آنقدر به فکر باهوش و توانمند جلوه کردن هستند که ممکن است رویداد های اجتماعی را از دست بدهند، از کسی کمک نگیرند و در کل کسی نتواند به آنها نزدیک شود.

عواقبی سنگین در رفتارهای زننده

اینگونه افراد وقتی به خودشان می آیند که به دلیل آنکه هیچ کس نمی تواند به عنوان یک انسان آنها را بشناسد و به آنها اعتماد کند، شغلی را از دست می دهند.

کادی می گوید: «اگر کسی که می خواهید او را تحت تأثیر قرار دهید به شما اعتماد نداشته باشد، موفقیت چندانی حاصل نخواهید کرد. در واقع حتی ممکن است به دلیل آب زیر کاه به نظر رسیدن، شک او را نیز برانگیزید».

او ادامه می دهد: «کسی که رفتاری گرم و صمیمی دارد و اعتماد دیگران را جلب می کند و در عین حال از شخصیت استواری نیز بهره مند است، تحسین دیگران را بر خواهد انگیخت. باید توجه داشت که تنها در صورتی نقاط قوت شما به نفعتان عمل خواهند کرد و شما را به خطر نخواهند انداخت، که اول میان خود و طرف مقابل اعتماد برقرار کرده باشید».

سطح اجتماعی، میزان هوش، سلطه طلب بودن یا نبودن، موفقیت، تهاجمی بودن یا نبودن، مذهبی بودن، برونگرایی و چند معیار دیگر، از جمله مواردی هستند که افراد در برخورد اول ظرف کسری از ثانیه و با احتمالی بیشتر از شانس در شما تحلیل و ارزیابی می کنند.

نوشته ۲ معیاری که در برخورد اول، اساس قضاوت دیگران در مورد شما قرار می گیرند اولین بار در مجله سلامت باشید پدیدار شد.

اخلاق دو جور است :…

اخلاق بردگی و اخلاق اربابی.

اخلاق بردگی یعنی همین چیزی که ۹۰ درصد مردم بهش معتقدند؛ اخلاقی که مي‌گوید در مهمانی‌ها و جمع فامیل لبخند بزن، اگر عصبانی مي‌شوی، خوددار باش و فریاد نزن، وقتی دخترعمویت بچه دار مي‌شود برایش کادو ببر، وقتی دوستت ازدواج مي‌کند بهش تبریک بگو، وقتی از همکارت خوشت نمي‌آید، این را مستقیم بهش حالی نکن،برای این که دوستت، همسرت، برادرت ناراحت نشوند خودت را،عقاید و احساساتت را سانسور کن، برای به دست آوردن تأیید و تحسین اطرافیان، لباسی را که دوست داری نپوش،اگر لذتی برخلاف شرع و عرف و قوانین جامعه بشری است آن را در وجودتبُکُش و به خاک بسپار، فداکار، مهربان، صبور، متعهد، خوش برخورد و خلاصه، همرنگ و همراه و هم مسلک جماعت باش

اما “اخلاق اربابی”، کاملا متفاوت است. افرادی که به اخلاق اربابی پایبندند، از نظر روانشناسی، آدم‌هایی هستند که به بالاترین حد از بلوغ روانی رسیده اند و قوانین اخلاقی را نه از روی ترس از خدا و جهنم و قانون و پلیس وهمسر و پدر و مادر و نه به طمع پاداش و تشویق اجتماعی، که برمبنای وجدان خودشان تعریف مي‌کنند. البته وجدان شخصی این افراد، مستقل، بالغ، صادق و سالم است، اهل ماست مالی و لاپوشانی نیست، صریح و بی پرده است و با هیچکس، حتی خودشان تعارف ندارد. بزرگترین معیار خالقان اخلاق اربابی برای اعمال و رفتارشان، رسیدن به آرامش و رضایت درونی است. اخلاق اربابی مرزهای وسیع و قابل انعطافی دارد و هرگز خشک و متعصب نیست.

برای توده‌هایی که مقید و مأخوذ به اخلاق بردگی هستند، اخلاق اربابی، گاه زیبا و تحسین برانگیز، گاهی گناه آلود و فاسد و در اکثر مواقع گنگ و نامفهوم است.

یونگ مي‌گوید افرادی که به اخلاق اربابی رسیده اند تاوان این بلوغ را با تنهایی و طرد شدگی پس مي‌دهند. آنها به رضایت درونی مي‌رسند ولی همیشه برای اطرفیانشان، دور از دسترس و غیرقابل درک باقی می‌مانند.

نوشته اخلاق بردگی و اخلاق اربابی اولین بار در مجله سلامت باشید پدیدار شد.